Την Δευτέρα 24 Ιουλίου 2023 είχαμε την τιμή να βρεθούμε στην Κομοτηνή
για να συμμετάσχουμε στην τελετή μνημοσύνου για την 28η επέτειο του
θανάτου του Δρ Σαδικ Αχμετ, μετά από ευγενική πρόσκληση από την
οικογένεια Ισικ Σαδικ Αχμετ και την Πρόεδρο του κόμματος της Τουρκικής
Μουσουλμανικής μειονότητας ΚΙΕΦ/DEB, Τσιγδεμ Ασαφογλου.
 |
| Στα γραφεία του ΚΙΕΦ/DEB, με τις κυρίες Ισικ Σαδικ Αχμετ και Τσιγδεμ Ασαφογλου |
Ακολουθούν
φωτογραφίες από την κατάθεση στεφάνου στον τάφο και την εκδήλωση προς
τιμή του αειμνήστου ηγέτη της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας Δρ
Σαδικ Αχμετ, όπως επίσης το βίντεο με την ομιλία του ιδρυτικού μέλους
της "Μακεδονικής Κίνησης Προώθησης της Μητρικής Γλώσσας - Κρστε
Μισίρκοβ" Ευγενία Νατσουλίδου.
"Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι,
πρώτα απ’ όλα θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια Ισικ Σαδικ Αχμετ και την ηγεσία του κόμματος DEB για την πρόσκληση να παραβρεθώ σήμερα σε αυτήν την εκδήλωση στην μνήμη του αείμνηστου ηγέτη και ιδρυτή του κόμματος DEB, Αχμετ Σαδικ, που αγωνίστηκε με θάρρος για τα κατοχυρωμένα, από τις διεθνείς συνθήκες, δικαιώματα της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας που είχαν αγνοήσει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1923 και μετά!
Η απομόνωση, η αδικία, οι διακρίσεις, οι διωγμοί που η Τουρκική μειονότητα υπέμενε όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζανης μέχρι και σήμερα, για τον Γιατρό Αχμετ Σαδικ ήταν αδιανόητα και αποφάσισε να αντιδράσει με πάθος και όραμα για ένα καλύτερο, δίκαιο και ελεύθερο μέλλον για την μειονότητα της οποίας ήταν μέλος. Και το έκανε αυτό με μεγάλο αλτρουισμό που σπανίζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Δεν υπολόγισε το προσωπικό κόστος του αγώνα του, ούτε τις ταλαιπωρίες του, ούτε τις διώξεις εναντίον του από ένα σκληρό εθνικιστικό καθεστώς όπως ήταν τότε κάθε ελληνική κυβέρνηση.
Και αν σήμερα τα πράγματα φαίνονται καλύτερα για τις μειονότητες στην Ελλάδα, αυτό δεν οφείλεται στην αλλαγή της εθνικιστικής νοοτροπίας στην χώρα, που παραμένει ίδια, αλλά ακριβώς στους αγώνες των ανθρώπων που αντέδρασαν δυναμικά! Όπως έκανε ο Δόκτωρ Αχμετ Σαδικ.
Ειλικρινά, πιστεύω ότι κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος. Οι αγώνες και οι θυσίες του αείμνηστου ηγέτη σας ήταν σπόρος που ο ίδιος έσπειρε για να είστε σήμερα ενωμένοι και μαχητικοί στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων σας. Αν δεν υπήρχε αυτός ο σπουδαίος ηγέτης σας, που σήμερα μνημονεύουμε, τα πράγματα να ήταν ακόμα χειρότερα απ’ ότι είναι για την Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν γίνεται από μόνο του. Κάποιοι θυσιάζουν πολλά, κάποιοι εργάζονται σιωπηλά, κάποιοι προσφέρουν ότι μπορούν για τον αγώνα, ο καθένας με τις δυνατότητες του, για ένα καλύτερο αύριο για την κοινότητα σας. Όλα αυτά πιάνουν τόπο, αργά η γρήγορα.
Η Ελλάδα μας χρωστάει 100 χρόνια! Χρωστάει σε 4 γενεές Τούρκων Μουσουλμάνων, όπως και σε 4 γενεές Μακεδόνων. Αλλά, και σε Βλάχους, Αρβανίτες και Εβραίους.
Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την επικύρωση του πρωτοκόλλου για την Προστασία των Μειονοτήτων στην Ελλάδα, στις 24 Ιουλίου 1923. Δηλαδή, σήμερα ακριβώς συμπληρώνονται τα 100 χρόνια! Την ίδια χρονιά, στις 25-8-1923, γίνεται νόμος του κράτους η Συνθηκη της Λωζανης που συμπεριλαμβάνει τα δικαιώματα της Μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα.
Από την αρχή της εφαρμογής της συνθήκης της Λωζανης, όμως, υπήρχαν σχολεία και σύλλογοι που έφεραν το όνομα - Τουρκικό. Τι άλλαξε στην συνθήκη τώρα και δεν αναγνωρίζεται πια ο τουρκικός εθνικός χαρακτήρας της μειονότητας? Τίποτα, φυσικά, παρά μόνο η πολιτική άρνηση της Ελλάδας να δεχτεί την ύπαρξη εθνικών μειονοτήτων.
Ο αγώνας συνεχίζεται! Το όραμα του Αχμετ Σαδικ για τα δικαιώματα της Τουρκικής μειονότητας πρέπει να γίνει πραγματικότητα κάποια μέρα. Και θα γίνει, και για σας και για εμάς, γιατι τα δικαιώματα που ζητάμε σήμερα, μας τα είχαν δώσει πριν 100 χρόνια! Αρκεί να πιστέψουμε σε αυτό και να μην δειλιάσουμε ούτε να αδιαφορήσουμε. Δυστυχώς, πολλές φορές η αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά είναι η μεγαλύτερη πληγή στον αγώνα. Αλλά, με επιμονή και υπομονή, ο κόσμος πάντα θα ακολουθεί το σωστό και το δίκαιο, για το καλό όλων!
Αιωνία η μνήμη του Αχμετ Σαδικ! Ας ακολουθήσουμε το όραμα του!
Ευχαριστώ πολύ!"
πρώτα απ’ όλα θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια Ισικ Σαδικ Αχμετ και την ηγεσία του κόμματος DEB για την πρόσκληση να παραβρεθώ σήμερα σε αυτήν την εκδήλωση στην μνήμη του αείμνηστου ηγέτη και ιδρυτή του κόμματος DEB, Αχμετ Σαδικ, που αγωνίστηκε με θάρρος για τα κατοχυρωμένα, από τις διεθνείς συνθήκες, δικαιώματα της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας που είχαν αγνοήσει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1923 και μετά!
Η απομόνωση, η αδικία, οι διακρίσεις, οι διωγμοί που η Τουρκική μειονότητα υπέμενε όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζανης μέχρι και σήμερα, για τον Γιατρό Αχμετ Σαδικ ήταν αδιανόητα και αποφάσισε να αντιδράσει με πάθος και όραμα για ένα καλύτερο, δίκαιο και ελεύθερο μέλλον για την μειονότητα της οποίας ήταν μέλος. Και το έκανε αυτό με μεγάλο αλτρουισμό που σπανίζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Δεν υπολόγισε το προσωπικό κόστος του αγώνα του, ούτε τις ταλαιπωρίες του, ούτε τις διώξεις εναντίον του από ένα σκληρό εθνικιστικό καθεστώς όπως ήταν τότε κάθε ελληνική κυβέρνηση.
Και αν σήμερα τα πράγματα φαίνονται καλύτερα για τις μειονότητες στην Ελλάδα, αυτό δεν οφείλεται στην αλλαγή της εθνικιστικής νοοτροπίας στην χώρα, που παραμένει ίδια, αλλά ακριβώς στους αγώνες των ανθρώπων που αντέδρασαν δυναμικά! Όπως έκανε ο Δόκτωρ Αχμετ Σαδικ.
Ειλικρινά, πιστεύω ότι κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος. Οι αγώνες και οι θυσίες του αείμνηστου ηγέτη σας ήταν σπόρος που ο ίδιος έσπειρε για να είστε σήμερα ενωμένοι και μαχητικοί στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων σας. Αν δεν υπήρχε αυτός ο σπουδαίος ηγέτης σας, που σήμερα μνημονεύουμε, τα πράγματα να ήταν ακόμα χειρότερα απ’ ότι είναι για την Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν γίνεται από μόνο του. Κάποιοι θυσιάζουν πολλά, κάποιοι εργάζονται σιωπηλά, κάποιοι προσφέρουν ότι μπορούν για τον αγώνα, ο καθένας με τις δυνατότητες του, για ένα καλύτερο αύριο για την κοινότητα σας. Όλα αυτά πιάνουν τόπο, αργά η γρήγορα.
Η Ελλάδα μας χρωστάει 100 χρόνια! Χρωστάει σε 4 γενεές Τούρκων Μουσουλμάνων, όπως και σε 4 γενεές Μακεδόνων. Αλλά, και σε Βλάχους, Αρβανίτες και Εβραίους.
Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την επικύρωση του πρωτοκόλλου για την Προστασία των Μειονοτήτων στην Ελλάδα, στις 24 Ιουλίου 1923. Δηλαδή, σήμερα ακριβώς συμπληρώνονται τα 100 χρόνια! Την ίδια χρονιά, στις 25-8-1923, γίνεται νόμος του κράτους η Συνθηκη της Λωζανης που συμπεριλαμβάνει τα δικαιώματα της Μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα.
Από την αρχή της εφαρμογής της συνθήκης της Λωζανης, όμως, υπήρχαν σχολεία και σύλλογοι που έφεραν το όνομα - Τουρκικό. Τι άλλαξε στην συνθήκη τώρα και δεν αναγνωρίζεται πια ο τουρκικός εθνικός χαρακτήρας της μειονότητας? Τίποτα, φυσικά, παρά μόνο η πολιτική άρνηση της Ελλάδας να δεχτεί την ύπαρξη εθνικών μειονοτήτων.
Ο αγώνας συνεχίζεται! Το όραμα του Αχμετ Σαδικ για τα δικαιώματα της Τουρκικής μειονότητας πρέπει να γίνει πραγματικότητα κάποια μέρα. Και θα γίνει, και για σας και για εμάς, γιατι τα δικαιώματα που ζητάμε σήμερα, μας τα είχαν δώσει πριν 100 χρόνια! Αρκεί να πιστέψουμε σε αυτό και να μην δειλιάσουμε ούτε να αδιαφορήσουμε. Δυστυχώς, πολλές φορές η αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά είναι η μεγαλύτερη πληγή στον αγώνα. Αλλά, με επιμονή και υπομονή, ο κόσμος πάντα θα ακολουθεί το σωστό και το δίκαιο, για το καλό όλων!
Αιωνία η μνήμη του Αχμετ Σαδικ! Ας ακολουθήσουμε το όραμα του!
Ευχαριστώ πολύ!"
Σε αυτό το σημείο, θέλουμε να ευχαριστήσουμε την Τουρκική κοινότητα της Δ. Θράκης για την υποδοχή και την άψογη φιλοξενία που μας πρόσφεραν! Στην διάρκεια της επίσκεψης μας είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά αξιόλογους ανθρώπους, μέλη της Τουρκικής μειονότητας, με τους οποίους είχαμε ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τα θέματα που απασχολούν τις δυο εθνικές μειονότητες, Τουρκική και Μακεδονική, στην Ελλάδα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου